İlk Öğrenme Bozukluğu (Disleksi) vakası 1896’da İngiltere’de Dr. Morgan tarafından yayınlanmıştır. Morgan yayınında, 14 yaşındaki Percy’nin her alanda yaşıtları kadar SAĞLIKLI olduğu halde, hiçbir sözcüğü doğru okuyamadığını,

dikte edilen yazıyı hatasız yazamadığını, ama 785.852.017’yi hemen okuyabildiğini bildirmiştir. Morgan bu sorunun beyinden kaynaklandığını düşünmüş ve sorunu “kelime körlüğü” olarak isimlendirmiştir.

İngiliz Disleksi Derneği’nin 1997 yılında yaptığı tanıma göre disleksi, öğrenmenin pek çok alanının etkilendiği karmaşık yapısal (nörolojik) bir durumdur. Okuma, yazılı ifade, sayı ve nota bilgisi, motor fonksiyonlar, organizasyon becerisi olumsuz etkilenir.

Literatürdeki bilgilere dayanarak öğrenme bozukluğunu/güçlüğünü;

v Normal ya da normalin üzerinde zekaya sahip (IQ>85)

v primer psişik bir hastalığı olmayan

v belirgin bir beyin patolojisi olmayan

v duyusal özürü olmayan

v dinleme, konuşma, okuma, yazma, akıl yürütme ile matematik becerilerin kazanılmasında ve kullanılmasında önemli güçlükleri olan,

v kendini idare etme, sosyal algılama ve etkileşim sorunları olan,

v standart eğitime rağmen yaşına ve zekasına uygun okul başarısı gösteremeyen bireylerdeki durum olarak tanımlayabiliriz.


Yukarda sözü edilen becerilerin, okul öncesi dönemde geliştikleri sırada herhangi bir sorun gözlendiğinde tanısı konur ve gereken yardım alınırsa, bu çocukların ilkokul döneminde öğrenme alanlarında %67 oranında ortalama başarı gösterdiği bildirilmektedir.